DARMOWA WYSYŁKA DLA ZAMÓWIEŃ POWYŻEJ 300 ZŁ | NATYCHMIASTOWE NADANIE DLA ZAMÓWIEŃ ZŁOŻONYCH DO 12:00

Shilajit (mumio)

Sięgnij po rzetelne informacje oparte na badaniach naukowych. Dowiedz się więcej o Shilajit (mumio), jego właściwościach i pozytywnym wpływie na organizm.

Shilajit (mumio)

Czym jest i jakie ma właściwości?

Shilajit to naturalna, ciemnobrunatna substancja mineralno-organiczna powstająca w wysokich pasmach górskich. W literaturze naukowej określany jest mianem naturalnego – unikalnego połączenia materii organicznej poddanej długotrwałym procesom humifikacji oraz minerałów wymywanych ze struktur skalnych.

W zależności od kręgu kulturalnego, języka i regionu geograficznego ta sama substancja funkcjonuje pod różnymi nazwami:

Słowo shilajit pochodzi z sanskrytu (śilājatu, शिलाजतु) i składa się z dwóch członów: śilā (skała, góra) oraz jatu (substancja żywiczna, smołowata). W literaturze słowo shilajit tłumaczy się na dwa sposoby:

  • dosłownie – jako “żywica skał”;
  • metaforycznie – jako „ten, który zwycięża góry i niszczy słabość”.


Nazwa mumio (mumijo, mumiyo, mumija) wywodzi się z języka perskiego (mūmiyāʾī) oznaczająca „balsam gór” lub naturalną żywicę mineralną. Określenie to przyjęło się powszechnie w tradycjach Azji Centralnej, na Kaukazie oraz w medycynie ludowej regionów Ałtaju i Syberii.

W geologii i chemii substancję tę klasyfikuje się niekiedy pod nazwami takimi jak mineral pitch, asphaltum punjabinum czy naturalny bitumin.

Niezależnie od stosowanej nazwy, wszystkie pojęcia odnoszą się do tej samej, unikalnej substancji o charakterze ziemisto-mineralnym, czyli shilajitu.

Jak powstaje shilajit (mumio)?

Powstawanie shilajitu to proces długotrwały, wieloetapowy i ściśle powiązany ze specyficznymi warunkami panującymi w wysokich partiach gór. Tworzy się na przestrzeni setek, a nawet tysięcy lat w wyniku stopniowego rozkładu materii organicznej.

Proces powstawania shilajitu można podzielić na kilka etapów:

ETAP 1

Nagromadzenie materii organicznej

ETAP 2

Stopniowy rozkład materii przy udziale mikroorganizmów

ETAP 3

Oddziaływanie ciśnienia, tempera-tury oraz procesów geologicznych

ETAP 4

Wydostawanie się shilajitu na powierzchnię

Akumulacja pierwotnej materii roślinnej
W szczelinach wysokich partii gór (głównie w Himalajach, Ałtaju i na Kaukazie) gromadzi się roślinność taka jak mchy, porosty oraz specyficzne gatunki roślin zielnych.

Proces powolnej humifikacji
W specyficznych warunkach atmosferycznych, bez dostępu do tlenu oraz pod wpływem unikalnych mikroorganizmów biomasa nie ulega klasycznemu gniciu, lecz procesowi stopniowej humifikacji. W tym procesie materia organiczna ulega powolnemu rozkładowi i transformacji w złożone związki humusowe.

Działanie temperatury i ciśnienia
Procesowi temu towarzyszą surowe zjawiska geofizyczne:

  • Nacisk mas skalnych – ciągle ciśnienie wywierane przez warstwy skał sprzyja zagęszczaniu i łączeniu materii organicznej z otaczającym środowiskiem geologicznym.
  • Amplitudy temperatur – dobowe i sezonowe wahania temperatur (od silnych mrozów po intensywne nagrzewanie skał przez słońce) stymulują stopniowe łączenie się związków organicznych z minerałami wypłukiwanymi z macierzystych formacji skalnych.
  • Formowanie kompleksu mineralno-organicznego – w wyniku tych wielowiekowych oddziaływań powstaje gęsta, ciemna masa nasycona minerałami w formie jonowej oraz związkami humusowymi, w tym kwasem humusowym i fulwowym.

Naturalne uwalniane i wypływanie ze skał
ońcowym, widocznym etapem tego cyklu jest moment, w którym shilajit wydostaje się na zewnątrz formacji skalnych. W okresie letnim, gdy promienie słoneczne mocno rozgrzewają górskie zbocza, zwięzła masa ulega uplastycznieniu i zaczyna powoli sączyć się ze szczelin, tworząc na skałach charakterystyczne, ciemne, żywiczne nacieki. To właśnie w tej postaci surowiec jest od wieków obserwowany i ręcznie zbierany z trudno dostępnych partii górskich przez lokalną ludność.

Shilajit (mumio)

Jak był wykorzystywany
i z czego się składa?

Budowa i skład biochemiczny Shilajitu

Shilajit (mumio) od wieków był wykorzystywany w tradycyjnych systemach medycznych i praktykach ludowych. Wiedza na temat jego zastosowania opierała się na doświadczeniach przekazywanych z pokolenia na pokolenie, długo przed rozwojem nowoczesnej chemii, farmakologii i medycyny akademickiej.

Shilajit jest źródłem następujących substancji:

1. Frakcja kwasów humusowych, czyli kwasy fulwowe i huminowe
Jest to główna część organiczna shilajitu, którą stanowią związki humusowe powstałe w procesie powolnej humifikacji roślin i materii organicznej.

  • Kwasy fulwowe – to najmniejsza, najbardziej aktywna biologicznie frakcja substancji humusowych. Charakteryzuje się niską masą cząsteczkową oraz doskonałą rozpuszczalnością. Działa niczym doskonały chelator, dzięki licznym grupom funkcyjnym takim jak grupy karboksylowe iu fenolowe, które wspierają wiązanie minerałów i pierwiastków śladowych w łatwo przyswajalne kompleksy.
  • Kwasy huminowe – to frakcja o znacznie większych cząsteczkach i ciemniejszej barwie, dopełniająca organiczną strukturę shilajitu.

2. Kompleks minerałów w formie jonowej
Dzięki naturalnym procesom chelatacji zachodzącym w szczelinach skalnych oraz obecności kwasu fulwowego, shilajit stanowi bogate źródło pierwiastków śladowych.

  • Postać jonowa – minerały występują w formie związanej ze związkami organicznymi, co zapobiega ich wytrącaniu i ułatwia transport w środowisku wodnym.
  • Szerokie spektrum pierwiastków – w naturalnym fitokompleksie wyróżnia się liczne mikro i makro pierwiastki, w tym magnez, wapń, żelazo, cynk., selen, miedź czy potas.

3. Dibenzo-α-pirony (DBP)
Obok kwasów humusowych istotnym elementem naturalnego shilajitu jest grupa niskocząsteczkowych związków organicznych. Dibenzo-alfa-pirony oraz ich pochodze chromoproteiny stanowią integralną część kompleksu. Występują w powiązaniu z łańcuchami kwasów fulwowych stanowiąc potwierdzenie autentyczności surowca.

4. Pozostałe metabolity organiczne
Naturalny shilajit zawiera także drobne frakcje aminokwasów, peptydów, lipidów roślinnych, fitosteroli oraz naturalnych kwasów fenolowych, które dopełniają wielowymiarową strukturę tego górskiego surowca.

Jaką rolę spełnia w przyrodzie?

W naturze shilajit pełni rolę łącznika między światem nieożywionym (skał, minerałów), a światem ożywionym (roślinami i mikroorganizmami). Oprócz tego pełni wyspecjalizowane role w ekosystemie wysokogórskim.

  • Magazyn i rezerwuar pierwiastków w skałach 
    W wysokich partiach gór, gdzie dominują skały, lód i wiatr, substancje mineralne są nieustannie wymywane przez topniejące formacje lodu i gwałtowne opady. Shilajit działa jak naturalna, stabilna gąbka, która dzięki obecności kwasów humusowych i fulwowych wiąże i zatrzymuje w szczelinach skalnych minerały i pierwiastki śladowe, chroniąc je przed rozproszeniem.
  • Naturalna chelatacja
    Minerały znajdujące się w skałach występują w formach krystalicznych, niedostępnych dla żywych organizmów. Frakcja kwasów fulwowcyh shilajitu pełni rolę organicznego rozpuszczalnika i czynnika chelatującego. Kwas fulwowy uczestniczy w przekształcaniu pierwiastków ze skał w formy jonowe, rozpuszczalne w wodzie i gotowe do włączenia w obieg biologiczny.
  • Wsparcie ekosystemu wysokogórskiego
    Wypływający na wierzch formacji skalnych shilajit stanowi odżywcze źródło dla specyficznych gatunków mchów, porostów oraz mikroflory górskiej. Tym samym umożliwia kolonizację surowców formacji skalnych przez roślinność pionierską, która bez zgromadzonej shilajicie materii organicznej nie przetrwałaby na wysokościach przekraczających 3000–4000 m n.p.m.
  • Źródło pierwiastków dla fauny wysokogórskiej
    W tradycjach mieszkańców Himalajów i Ałtaju wielokrotnie odnotowywano obserwacje dzikich zwierząt (m.in. koziorożców, małp czy ptaków górskich), które w okresie letnim zlizywały nacieki skalne w miejscach sączenia się shilajitu. W naturze substancja ta stanowiła dla nich rzadkie, skoncentrowane źródło soli mineralnych i elektrolitów, niezbędnych do przetrwania na dużych wysokościach.
  • Biologiczny katalizator i adaptogen dla organizmu człowieka
    W organizmie człowieka shilajit powtarza te same mechanizmy, które realizuje w naturze. Dzięki obecności kwasów fulwowych działa jako komórkowy transporter, wspierając biodostępność przyjmowanych minerałów, witamin i pierwiastków śladowych. Zawarte w nim unikalne dibenzo-alfa-pirony wpływają na mitochondria stymulując je do wydajniejszej produkcji energii czyli ATP.

    Jako potężny, naturalny adaptogen, shilajit wspiera organizm w adaptacjach do stresu psychofizycznego. optymalizuje pracę układu nerwowego i odpornościowego oraz wspomaga witalność i procesy regeneracyjne.

Geografia i pochodzenie: skąd pochodzi Shilajit?

Shialjit to wyjątkowa substancja, która nie jest szeroko powszechna. Jego powstawanie wiąże się z wybranymi, najwyższymi i najbardziej niedostępnymi pasmami górskimi na Ziemi. Od wieków surowiec ten jest odkrywany przede wszystkim w rejonach Himalajów, Tybetu, Pamiru, Ałtaju czy Kaukazu. Choć jego powstawanie wiąże się przede wszystkim na zbliżonym procesie humifikacji to warunki panujące w danym regionie warunkują ostateczny profil i skład surowca. 

Wpływ wysokości nad poziomem morza

Kluczowym czynnikiem warunkującym czystość i bogactwo biologiczne shilajitu jest wysokość, na jakiej zachodzą procesy jego formowania:

  • Ekstremalne warunki klimatyczne – najbardziej cenione złoża shilajitu znajdują się na wysokościach przekraczających 3000–5000 metrów nad poziomem morza.
  • Brak antropopresji – na tych wysokościach środowisko naturalne jest całkowicie wolne od zanieczyszczeń przemysłowych, kwaśnych deszczy czy działalności rolniczej.
  • Specyficzne ciśnienie i promieniowanie – rzadsze powietrze, intensywne nasłonecznienie oraz gwałtowne dobowe skoki temperatur (od silnych mrozów nocą po mocne nagrzewanie skał w ciągu dnia) tworzą unikalne środowisko fizykochemiczne, które stymuluje powolne łączenie się frakcji organicznych z minerałami skalnymi.

Różnice regionalne: co kształtuje profil surowca?

Różnice w składzie shilajitu zależą także od kilku zmiennych środowiskowych charakterystycznych dla danego pasma górskiego:

  • Flora macierzysta – rodzaj mchów, porostów i ziół alpejskich podlegających humifikacji różni się w zależności od szerokości geograficznej. Inne gatunki roślin budują shilajit w tundrowo-stepowym klimacie Ałtaju, a inne w surowych, nasłonecznionych dolinach himalajskich.
  • Podstawa geologiczna – w zależności od tego, czy górotwór tworzą wapienie, łupki, granity czy skały osadowe, shilajit uzyskuje zróżnicowany zestaw pierwiastków śladowych.

Wyjątkowość źródła himalajskiego 
To właśnie Himalaje uchodzą w tradycji i literaturze za pierwotne oraz najbardziej cenione źródło shilajitu:

  • Geologiczna dynamika – Himalaje to najmłodsze i stale wypiętrzające się góry świata, bogate w pierwotne warstwy mineralne dawnego dna morskiego (Oceanu Tetydy).
  • Ekstremalna czystość ekosystemu – surowiec pozyskiwany z wysokich partii Himalajów cechuje się wysoką naturalną zawartością kwasu fulwowego oraz niskocząsteczkowych dibenzo-alfa-pironów (DBP), co czyni go jednym z najbardziej zrównoważonych fitokompleksów mineralno-organicznych znanych nauce.

Tabela: Opracowanie na podstawie literatury naukowej dotyczącej składu chemicznego, aktywności biologicznej oraz zmienności geograficznej[1][2][3][4].  

Czystość, ekstrakcja i bezpieczeństwo – dlaczego surowy shilajit wymaga oczyszczania?

Surowa postać shilajitu zbierana ręcznie bezpośrednio ze zboczy wysokogórskich to pierwotna masa mineralno-organiczna, która nie nadaje się do bezpośredniego spożycia. Aby mógł to być bezpieczny surowiec stosowany w suplementacji ludzi, musi przejść rygorystyczny, wieloetapowy proces oczyszczania i standaryzacji. 

W surowym shilajicie mogą znajdować się takie zanieczyszczenia jak drobiny piasku, pył skalny oraz nierozłożone szczątki roślin, a także zanieczyszczenia mikrobiologiczne. Z tego względu surowiec wymaga dokładnego oczyszczenia przed użyciem w suplementacji.

Z kolei do oczyszczania prawdziwego shilajitu nie stosuje się agresywnych, syntetycznych rozpuszczalników chemicznych. Najbardziej sprawdzonym procesem jest ekstrakcja oparta na czystej wodzie. 

  • Rozpuszczalność frakcji aktywnej – kwas fulwowy oraz organiczne kompleksy minerałów doskonale rozpuszczają się w wodzie, podczas gdy frakcje nierozpuszczalne (piasek, związki balastowe) opadają na dno.
  • Wieloetapowa filtracja – roztwór wodny przechodzi przez kolejne etapy precyzyjnych filtrów mechanicznych, co pozwala na usunięcie wszelkich cząstek stałych bez niszczenia wrażliwej struktury cząsteczek humusowych.
  • Zagęszczanie w kontrolowanej temperaturze – oczyszczony roztwór poddawany jest powolnemu odparowaniu w niskich temperaturach, co zapobiega karmelizacji i degradacji termicznej kwasów organicznych oraz dibenzo-alfa-pironów (DBP).

Laboratoryjna weryfikacja czystości i bezpieczeństwa

Gwarancją bezpieczeństwa gotowego produktu są niezależne, certyfikowane analizy laboratoryjne.

  • Badania mikrobiologiczne – każda partia surowca musi przejść testy wykluczające obecność patogenów, drożdży i pleśni.
  • Oznaczenie metali ciężkich – niezbędna jest dokładna weryfikacja zawartości ołowiu, kadmu, rtęci i arsenu. Poziomy te muszą mieścić się w rygorystycznych limitach dopuszczonych prawem żywnościowym UE.
  • Badania w akredytowanych jednostkach – wiarygodność produktu potwierdzają analizy wykonywane w niezależnych laboratoriach, takich jak J.S. Hamilton czy Eurofins.

Shilajit (mumio)

Zastosowanie
w medycynie

Formy shilajitu na rynku: tradycyjna żywica vs tabletki vs płynny ekstrakt (krople)

Sposób podania shilajitu decyduje nie tylko o komforcie stosowania, ale przede wszystkim o czystości składu, stabilności fizykochemicznej i biodostępności zawartych w nim kwasów humusowych. Na rynku spotyka się trzy główne postacie tego surowca:

Tradycyjna żywica (pasta skalna)

Najbardziej pierwotna, gęsta forma, bezpośrednio nawiązująca do wielowiekowej tradycji ajurwedyjskie. To półpłynna smolista masa o intensywnym, ziemistym aromacie.

Wymaga ręcznego odmierzania (np. za pomocą szpatułki) i czasochłonnego rozpuszczania. Jej konsystencja jest zależna od temperatury otoczenia  twardnieje w chłodzie i staje się lepka w cieple, pozostawiając trudny do usunięcia osad na naczyniach.

Tabletki i kapsułki prasowane

Forma stała, powstała jako odpowiedź na trudności w dawkowaniu surowej żywicy.

To oczyszczony i wysuszony ekstrakt wymaga często zastosowania substancji pomocniczych – wypełniaczy, substancji wiążących, substancji poślizgowych. Ponadto forma stała wymaga dłuższego czasu na rozpad w przewodzie pokarmowym przed uwolnieniem frakcji jonowej.

Płynny ekstrakt w kroplach (Clean Label)

Nowoczesne rozwiązanie technologiczne łączące pełną biozgodność z precyzją podania.

Kwasy fulwowe z natury charakteryzują się doskonałą rozpuszczalnością w roztworach wodnych. Postać płynna odzwierciedla ich pierwotne środowisko, eliminując potrzebę rozpuszczania przed spożyciem. Co więcej składniki aktywne i minerały w postaci jonowej są natychmiast gotowe do wchłaniania, bez konieczności trawienia otoczek kapsułek czy rozpadu tabletki. Szklana pipeta umożliwia dokładne odmierzenie porcji i łatwe dodanie kropel do wody lub ulubionego napoju bez powstawania lepkiego osadu.

Poznaj nasz surowiec – esencję z wysokich partii Himalajów

Jakość gotowego ekstraktu shilajitu zależy bezpośrednio od czystość geologicznej miejsca zbioru oraz technologii jego oczyszczania. Materia organiczna ukryta w skałach kryje w sobie bogactwo minerałów i kwasów humusowych, ale wymaga oczyszczenia aby spełnić normy bezpieczeństwa żywności. W Czarne z Natury postawiliśmy na współpracę z dostawcą certyfikowanego, standaryzowanego surowca pochodzącego prosto z serca Himalajów. 

Co wyróżnia nasz surowiec?

  • Pochodzenie z regionów Garhwal i Kumaon
    Surowiec pochodzi ze ściśle określonych, himalajskich rejonów Garhwal i Kumaon, położonych na ekstremalnych wysokościach od 14 000 do 18 000 stóp (ok. 4 200–5 500 m n.p.m.).
  • Tradycyjny, ręczny zbiór w zgodzie z naturą
    Pozyskiwaniem surowca zajmuje się lokalna ludność, która od pokoleń przemierza te strome zbocza. Zbiór odbywa się w pełni ręcznie i w harmonii z górskim ekosystemem, w krótkim okresie letnim, gdy nagrzana słońcem masa naturalnie wypływa ze szczelin skalnych.
  • Czyste, pierwotne środowisko
    Na wysokościach powyżej 14 000 stóp środowisko naturalne pozostaje nienaruszone; brak działalności przemysłowej i rolniczej sprawia, że surowiec cechuje się pierwotną czystością botaniczną i unikalnym nasyceniem minerałami jonowymi.
  • Czysta ekstrakcja wodna
    Proces oczyszczania surowej żywicy przebiega wyłącznie przy użyciu oczyszczonej wody. Nie stosuje się agresywnych, chemicznych rozpuszczalników syntetycznych ani procesów wysokotemperaturowych, co zapobiega termicznej degradacji kwasów organicznych i dibenzo–pironów (DBP).
  • Wieloetapowa filtracja mechaniczna
    Surowiec poddawany jest kaskadowej filtracji, która skutecznie usuwa piasek, pył skalny, osady ilaste oraz zanieczyszczenia środowiskowe, pozostawiając idealnie rozpuszczalną, skoncentrowaną esencję.
  • Filozofia Clean Label
    Ekstrakt jest całkowicie wolny od sztucznych wypełniaczy, syntetycznych konserwantów, barwników czy polepszaczy smaku.
  • Wysoki standard kontroli
    Surowiec pozyskujemy bezpośrednio od dostawcy zarejestrowanego w SHEFEXIL (agencji rządowej Ministerstwa Handlu i Przemysłu Indii). Najwyższe standardy czystości i jakości każdej partii potwierdzają niezależne analizy w międzynarodowych laboratoriach Eurofins oraz J.S. Hamilton.

  1. J. B. Caventou, P. J. Pelletier; Sur la matière verte des feuilles. Annales de Chimie et de Physique; 9; 1818.
  2. P. Ebrahimi, Z. Shokramraji, S. Tavakkoli, D. Mihaylova, A.; Chlorophylls as Natural Bioactive Compounds Existing in Food By-Products: A Critical Review; Plants 2023.
  3. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  4. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer preventive activity of dietary chlorophyll derivatives. Nutrition Research, 27(1), 2007.
  5. P. Aramwit, O. Supasyndh, T. Nakpheng, T. Srichana; Mulberry leaf reduces oxidation and inflammation in chronic kidney disease patients. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine; 2013.
  6. M. Mudra, N. Ercan-Fang, L. Zhong, L. Chow; Mulberry leaf extract improves postprandial glucose and insulin responses: A randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Nutrition & Metabolism; 18(1); 2021.
  7. R. E. Blankenship, Molecular Mechanisms of Photosynthesis (2nd ed.); 2014.
  8. M. Chen, M. Schliep, R. D. Willows, Z-L Cai, B. A. Neilan, B. A., H. Scheer; A Red-Shifted Chlorophyll. Science; 329(5997); 2010.
  9. D. L. Nelson,, M. M. Cox; Lehninger Principles of Biochemistry (8th ed.); 2021.
  10. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology and Development (6th ed.); Sinauer Associates; 2015.
  11. H. Scheer; Chlorophylls and Bacteriochlorophylls: Biochemistry, Biophysics, Functions and Applications; Chemical Reviews; 106(12); 2006.
  12. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  13. R. E. Blankenship, Molecular Mechanisms of Photosynthesis (2nd ed.); 2014.
  14. L. O. Björn, G. C. Papageorgiou; The Evolution of Photosynthesis and Chlorophyll Absorption. Photochemical & Photobiological Sciences, 8(4); 2009.
  15. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  16. R. E. Blankenship, Molecular Mechanism…
  17. P. H. Raven, R. F. Evert, S. E. Eichhorn; Biology of Plants (8th ed.); 2013.
  18. D. L. Nelson,, M. M. Cox; Lehninger Principles…
  19. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  20. M. Chen, M. Schliep, R. D. Willows, Z-L Cai, B. A. Neilan, B. A., H. Scheer; A Red-Shifted Chlorophyll. Science; 329(5997); 2010.
  21. C. F. Schönbein; Über die chemische Natur des Chlorophylls. Annalen der Chemie und Pharmacie, 130(1), 1864.
  22. H. Fischer, A. Stern; The Structure of Chlorophyll. Nature; 145(3676); 1940.
  23. R. E. Blankenship, Molecular Mechanism…
  24. L. O. Björn; Photobiology: The Science of Light and Life (3rd ed.); 2015
  25. R. E. Blankenship, Molecular Mechanism…
  26. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  27. P. A. Egner, J. B. Wang, Y. R. Zhu, et al.; Chlorophyllin intervention reduces aflatoxin-DNA adducts in individuals at high risk for liver cancer. PNAS; 98(25); 2001.
  28. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity…
  29. A. F. McDonagh; The photobiology and detoxifying role of chlorophyll metabolites. Photochemistry and Photobiology; 92(2); 2016.
  30. N. Takemoto et al.; Dietary chlorophylls and chlorophyll derivatives improve intestinal barrier function and gut microbiota composition. Journal of Functional Foods; 73; 104108; 2020.
  31. R. W. Young, J. S. Beregi; Use of chlorophyllin in the care of geriatric patients. Journal of the American Geriatrics Society, 28(1); 1980.
  32. K. M. Smith, et al.; Topical application of chlorophyllin accelerates wound healing in animal models. Advances in Skin & Wound Care, 28(9); 2015.
  33. M. Alia, et al.; Chlorophyll supplementation…
  34. P. A. Egner, J. B. Wang, Y. R. Zhu, et al.; Chlorophyllin intervention
  35. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  36. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity…
  37. J. Gross; Pigments in Vegetables: Chlorophylls and Carotenoids; 1991.
  38. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  39. J. Gross; Pigments in Vegetables: Chlorophylls and…
  40. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity…
  41. R. Dashwood; Chlorophylls as anticarcinogens. International Journal of Oncology, 10(4); 1997.
  42. EFSA Panel on Food Additives. Re-evaluation of copper chlorophyllins (E141). EFSA Journal.
  43. USDA APHIS; Environmental Assessment for Determination of Nonregulated Status of Alfalfa Genetically Engineered for Tolerance to Glyphosate, U.S. Department of Agriculture; 2010.
  44. R. K. Datta; Mulberry cultivation and utilization…
  45. EFSA Panel on Dietetic Products. Nutrition and Allergies; Scientific Opinion on the safety of alfalfa protein concentrate as a novel food ingredient, EFSA Journal; 2009.
  46. Y. Li, et al.; Phytochemical and pharmacological…
  47. R. Rathore, et al.; Mulberry: an ideal plant for sericulture and beyond, Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry, 2019.
  48. M.G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  49. E. W. C. Chan, et al.; Phytochemistry and pharmacological…
  50. B. Andallu, B., N. C. Varadacharyulu; Antioxidant role of mulberry…
  51. T. Katsube, et al.; Antioxidant flavonol glycosides in mulberry leaves and their effects on lipid oxidation. Food Chemistry; 2006.
  52. Y. Li, et al.; Phytochemical and pharmacological properties…
  53. T. Kimura, et al.; Inhibitory effects of mulberry leaf extract on postprandial hyperglycemia in normal rats. Journal of Nutritional Science and Vitaminology; 2007.
  54. B. Andallu, et al.; Effect of mulberry (Morus indica L.) leaves on blood glucose and lipid profile in patients with type 2 diabetes, Clinica Chimica Acta; 2001.
  55. S. Ercisli, E. Orhan; Chemical composition of white…
  56. S. Srivastava, et al.; Nutritional quality of leaves of some genotypes of mulberry (Morus alba), International Journal of Food Sciences and Nutrition; 2006.
  57. B. Andallu, N. C. Varadacharyulu; Antioxidant role of mulberry leaves in human health, Nutrition Research; 2003
  58. E. W. C. Chan, et al.; Phytochemistry and pharmacological properties of Morus alba L., Phytotherapy Research; 2016.
  59. M. N. Uddin, et al.; Carotenoid composition and antioxidant properties of mulberry fruits, Food Science & Nutrition; 2021.
  60. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity of chlorophylls and their derivatives. Food Research International; 38(8–9); 2005.
  61. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…

Odbierz 8% zniżki na pierwsze zakupy

Zapisz się do naszego newslettera aby w pełni wykorzystać ofertę Czarne z Natury.

Zapisując się do newslettera akceptujesz warunki regulaminu oraz
 potwierdzasz, że zapoznałeś się z naszą polityką prywatności.