Sięgnij po rzetelne informacje oparte na badaniach naukowych. Dowiedz się więcej o kwasie fulwowym, jego właściwościach i pozytywnym wpływie na organizm.
Kwasy humusowe to naturalne związki organiczne. Stanowią one jedną z głównych frakcji substancji humusowych, z których składa się próchnica glebowa[2].
Kwasy humusowe są złożonymi mieszaninami makrocząsteczek, bogatymi w grupy karboksylowe, fenolowe i aromatyczne. Zgodnie z definicją przyjętą przez International Humic Substances Society (IHSS), cechują je dwie właściwości:
Substancje humusowe dzielone są według takich kryteriów, jak rozpuszczalność w wodzie i zakresy pH. Naukowcy wyodrębnili na tej podstawie następujące frakcje:
Substancje humusowe (w tym kwas humusowy) uznaje się za jedne z najbardziej powszechnych nieożywionych związków organicznych w przyrodzie[7]. Chociaż kojarzymy je głównie z glebą, to występują też w wodzie – m.in. w leśnych potokach, osadach rzecznych, a nawet w naturalnych źródłach pitnych. Są obecne wszędzie tam, gdzie natura rozkłada materię, by dać początek nowym substancjom[8].
W niektórych wodach (zwłaszcza w torfowych i bagiennych) kwasy humusowe stanowią większość naturalnych związków organicznych. Substancje humusowe, jeśli jest ich dużo, nadają ciekom charakterystyczną brunatną barwę[9].
Kwas humusowy jest częścią naturalnego, zamkniętego cyklu, w którym nic się nie marnuje. Każdy fragment rośliny czy organizmu z czasem staje się elementem żyznej gleby, wspierając życie kolejnych pokoleń[10].
Kwasy humusowe mogą tworzyć złożone kompleksy, poprzez wiązanie następujących substancji:
Kwasy humusowe mają niezwykłą zdolność do wiązania i unieszkodliwiania metali oraz innych pierwiastków. Właśnie dlatego nazywa się je naturalnymi chelatorami – od greckiego słowa chele, czyli „szczypce”. Tak jak szczypce chwytają przedmiot, tak cząsteczka kwasu humusowego „chwyta” jon metalu i utrzymuje go w stabilnej formie[25].
Na czym polega to zjawisko? Sekret tkwi w budowie kwasów humusowych. Posiadają one liczne grupy funkcyjne – zwłaszcza karboksylowe (-COOH) i fenolowe (-OH). Grupy te odpowiadają za zdolność do tworzenia tzw. kompleksów chelatowych z jonami metali, takimi jak żelazo (Fe³⁺), magnez (Mg²⁺), wapń (Ca²⁺), miedź (Cu²⁺) czy cynk (Zn²⁺)[26].
Kwasy humusowe mają kluczowe znaczenie dla funkcjonowania ekosystemów.
Oddziałują m.in. na:
Kwas humusowy odgrywa niebagatelną rolę w utrzymywaniu ekosystemów. Problem w tym, że jego ilość w glebach systematycznie się zmniejsza. Główną przyczyną jest spadek zawartości materii organicznej[31]. Dawniej gleby były regularnie “dokarmiane” resztkami roślin oraz obornikiem. Dzisiaj, przy intensywnej eksploatacji pól, zachwiana została równowaga w tym zakresie[32].
Uprawy monokulturowe, brak roślin okrywowych (które dawniej wzbogacały glebę) oraz przewaga nawożenia mineralnego sprawiają, że gleba traci humus szybciej, niż jest w stanie go odbudować. Do tego dochodzą zmiany klimatyczne. Coraz częstsze susze ograniczają dopływ świeżej materii organicznej – więc siłą rzeczy kwasów humusowych także musi być mniej[33].
Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa (FAO) szacuje, że problem ten dotyczy aż 33% światowego areału gleb[34]!
Kwasy humusowe wyróżniają się unikalnymi właściwościami chemicznymi i biologicznymi – bardzo cennymi z punktu widzenia osób leczących różne rodzaje schorzeń. Warto tu wymienić:
Prozdrowotne właściwości kwasów humusowych znane są od wieków. Jak z nich korzystano? Oto kilka przykładów z historii medycyny.
Kwasy humusowe (głównie fulwowe) wykorzystywane były w medycynie ajurwedyjskiej, która liczy sobie ponad 3000 lat i uznawana jest za jeden z najstarszych systemów leczenia na świecie[41]. Wchodziły one w skład substancji zwanej mumijo (shilajit). Był to żywicopodobny materiał skalny, po który sięgano, żeby wzmocnić organizm oraz poprawić odporność. Stosowano go także w terapii chorób przewlekłych[42]. Mumijo (shilajit) miał pomagać przy zaburzeniach trawienia, cukrzycy oraz dolegliwościach układu nerwowego[43].
W medycynie europejskiej kwasy humusowe zaczęły zyskiwać na popularności w XIX wieku, wraz z rozwojem ośrodków specjalizujących się w balneoterapii. Kuracjuszom odwiedzającym ówczesne uzdrowiska oferowano kąpiele w borowinie – bogatej w kwasy huminowe i fulwowe. Pomagały one osobom cierpiącym na nerwobóle, reumatyzm i leczącym stany zapalne stawów oraz choroby skóry[44].
W późniejszym czasie borowiny zaczęły być stosowane również poza uzdrowiskami. Służyły do robienia okładów. Powstawały z nich maści oraz żele, a także preparaty na choroby dermatologiczne[45].
Z dobroczynnych właściwości kwasów humusowych korzystano od wieków, choć dawni lekarze nie byli świadomi, czym dokładnie są te substancje. Udało się je wyodrębnić i opisać dopiero w XX wieku wraz z rozwojem takich dziedzin jak chemia organiczna[46].
Wówczas rozpoczęto też bardziej zaawansowane badania, które wykazały, że frakcje huminowe to naturalne antyoksydanty wykazujące właściwości przeciwzapalne[47], antybakteryjne oraz przeciwwirusowe[48]. Pojawiły się więc naukowe dowody, które uzasadniają ich zastosowanie w konkretnych terapiach i preparatach wspomagających leczenie różnych schorzeń[49].
Kwasy humusowe pełnią dziś przede wszystkim rolę substancji wspomagającej leczenie. Wykorzystywane są przy tym ich właściwości: przeciwzapalne, antyoksydacyjne, przeciwdrobnoustrojowe oraz immunomodulujące[50]. Oto przykłady:
Degradacja gleb wpływa także na naszą dietę i zdrowie. Nawet jeśli jesz to samo co kiedyś, bardzo prawdopodobne, że dostarczasz organizmowi mniej naturalnych substancji humusowych niż dawniej.
W przeciwieństwie do typowych suplementów, które dostarczają pojedyncze minerały w formie tabletek, kwas humusowy działa wielowymiarowo. To nie tylko źródło mikroelementów, ale przede wszystkim naturalny nośnik – substancja, która potrafi wiązać minerały i przenosić je w formie bardziej przyswajalnej dla komórek[64].
Chcesz zadbać o to, by Twój organizm był oczyszczony i dobrze odżywiony? W tym celu możesz skorzystać z suplementów, bazujących na dobroczynnych właściwościach kwasu humusowego. Pamiętaj tylko, że potrzebujesz ich w formie przygotowanej do spożycia[65].
Takim preparatem jest Alcalina – w pełni naturalna esencja kwasów organicznych pozyskanych z próchnicy wydobywanej z nieskażonych przemysłem, dziewiczych terenów USA. Dzięki niej możesz włączyć do codziennej suplementacji kwasy humusowe, kwasy fulwowe oraz cenne składniki odżywcze.
Starannie wybrane, dostarczane od najlepszych dostawców aby dać Ci maksimum korzyści.
Zapisz się do naszego newslettera aby w pełni wykorzystać ofertę Czarne z Natury.
Zapisując się do newslettera akceptujesz warunki regulaminu oraz potwierdzasz, że zapoznałeś się z naszą polityką prywatności.