DARMOWA WYSYŁKA DLA ZAMÓWIEŃ POWYŻEJ 300 ZŁ | NATYCHMIASTOWE NADANIE DLA ZAMÓWIEŃ ZŁOŻONYCH DO 12:00

Sklep
Moje konto
Sklep

Astaksantyna

Sięgnij po rzetelne informacje oparte na badaniach naukowych. Dowiedz się więcej o Astaksantynie, jej właściwościach i pozytywnym wpływie na organizm.

Jakie zagadnienie cię interesuje?

Czym jest i jakie ma właściwości?
Jak była wykorzystywana i z czego się składa?
Zastosowanie w medycynie

ASTAKSANTYNA

Czym jest i jakie ma właściwości?

Astaksantyna to organiczny związek chemiczny z grupy ksantofili (podgrupa karotenoidów). Jest to rozpuszczalny w tłuszczach czerwony pigment, który w świecie przyrody jest jednym z najbardziej wyrazistych i fascynujących barwników, odpowiadającym za intensywną, głęboką czerwień obecną w ekosystemach wodnych.

Występuje naturalnie w wybranych gatunkach mikroorganizmów, przede wszystkim w jednokomórkowych słodkowodnych algach. To właśnie jej obecność w łańcuchu pokarmowym nadaje charakterystyczną barwę dzikim łososiom, krewetkom, krylowi czy piórom flamingów.
W świecie biochemii zyskała miano „królowej karotenoidów” ze względów na swoją unikatową budowę oraz właściwości.

Jak powstaje astaksantyna?

W środowisku naturalnym najbogatszym źródłem czystej astaksantyny są mikroskopijne, słodkowodne algi z gatunku Haematococcus pluvialis. Proces jej powstawania to jeden z najbardziej zaawansowanych ewolucyjnie mechanizmów obronnych w świecie mikroorganizmów.

faza zielona

faza zielona

faza czerwona

1. Faza zielona (faza wegetatywna i wzrost)
W optymalnych warunkach, przy dostępie do składników odżywczych, umiarkowanego światła i odpowiedniej temperaturym, algi Haematococcus pluvialis mają intensywnie zieloną barwę (dzięki zawartości chlorofilu), posiadają wici i aktywnie się namnażają, pływając w środowisku wodnym.

2. Impuls stresowy i transformacja
Gdy warunki otoczenia stają się skrajnie nieprzyjazne – pojawia się silne, agresywne promieniowanie słoneczne (UV), niedobór wody (wysychanie zbiornika) lub deficyt azotu i soli mineralnych, alga traci wici, zaokrągla się i przechodzi w stan przetrwalnikowy (encystment).

3. Faza czerwona (gwałtowna synteza astaksantyny)
Aby ochronić swoje DNA, mitochondria oraz struktury komórkowe przed zniszczeniem w wyniku stresu oksydacyjnego i promieniowania, alga uruchamia proces intensywnej biosyntezy karotenoidów. W ciągu zaledwie kilkunastu do kilkudziesięciu godzin zielony chlorofil ustępuje miejsca ciemnoczerwonej astaksantynie.

  • W komórce powstają liczne krople lipidowe nasycone estrami astaksantyny, które otaczają jądro komórkowe.
  • Cząsteczka ta tworzy tarczę pochłaniającą nadmiar energii świetlnej, działając jak biologiczny filtr i tarcza molekularna.
  • W tym uśpionym, czerwonym stanie alga jest w stanie przetrwać bez wody i pożywienia nawet kilkadziesiąt lat, czekając na powrót sprzyjających warunków do ponownego wzrostu.

Budowa cząsteczki – architektoniczny fenomen natury

W środowisku naturalnym najbogatszym źródłem czystej astaksantyny są mikroskopijne, słodkowoWyjątkowość astaksantyny wynika bezpośrednio z jej geometrii molekularnej. Składa się ona z długiego, centralnego łańcucha węglowodorowego oraz dwóch pierścieni jononowych na przeciwległych końcach:dne algi z gatunku Haematococcus pluvialis. Proces jej powstawania to jeden z najbardziej zaawansowanych ewolucyjnie mechanizmów obronnych w świecie mikroorganizmów.

Izomer 3S,3’S [1}

Na czym polega fenomen budowy astaksantyny?

  • Struktura amfifilowa:
    Końce cząsteczki posiadają grupy polarne (hydrofilowe – lubiące wodę), natomiast środkowy mostek jest całkowicie niepolarny (lipofilowy – lubiący tłuszcze).
  • Integracja z błoną komórkową: Taka budowa sprawia, że astaksantyna ma idealną długość i właściwości, by przenikać dwuwarstwę lipidową komórek w poprzek. Jej niepolarny środek kotwiczy się wewnątrz błony, a polarne końce wiążą się z zewnętrzną i wewnętrzną powierzchnią komórki.

ASTAKSANTYNA

Jak była wykorzystywana
i z czego się składa?

Jaką rolę spełnia w przyrodzie?

W środowisku naturalnym astaksantyna nie jest wyłącznie pigmentem odpowiedzialnym za intensywną barwę organizmów wodnych. To przede wszystkim zaawansowana cząsteczka przystosowawcza, pełniąca rolę biologicznej tarczy ochronnej w zmiennych warunkach środowiskowych.

Molekularny mechanizm przetrwania mikroalg (Haematococcus pluvialis)

Dla słodkowodnych mikroalg astaksantyna stanowi główny czynnik umożliwiający przetrwanie w okresach krytycznych:

  • Fizyczny filtr UV: W warunkach silnego nasłonecznienia i wysychania zbiorników wodnych alga akumuluje czerwony barwnik, który tworzy barierę rozpraszającą nadmiar energii promieniowania słonecznego.
  • Ochrona struktur komórkowych: Cząsteczki karotenoidu gromadzą się wokół jądra komórkowego i w błonach lipidowych, zabezpieczając materiał genetyczny oraz mitochondria przed stresem oksydacyjnym.
  • Stan anabiozy: Obecność estrów astaksantyny pozwala algom wejść w stan uśpienia przetrwalnikowego (encystment), w którym mogą zachować żywotność przez wiele lat, aż do ponownego pojawienia się wody.

Transfer w łańcuchu troficznym (skorupiaki i zooplankton)

Gdy mikroalgi stają się pokarmem dla bezkręgowców morskich (kryl, krewetki), astaksantyna przechodzi do ich tkanek:

  • Stabilizacja pancerzy: Tworzy kompleksy z białkami, stabilizując chitynowy pancerz i chroniąc lipidy ustrojowe przed utlenianiem w nasyconych tlenem wodach morskich.
  • Kamuflaż głębinowy: Pochłania określone długości fal światła docierające pod powierzchnię wody, co ułatwia drobnym organizmom maskowanie się przed drapieżnikami.

Rola w biologii ryb wędrownych (dzikie łososie)

  • Zabezpieczenie tkanki mięśniowej: Podczas długodystansowych wędrówek w górę rzek, gdy metabolizm ryb pracuje na najwyższych obrotach tlenowych, astaksantyna zdeponowana w mięśniach zabezpiecza wielonienasycone kwasy tłuszczowe przed procesami peroksydacji.
  • Ochrona ikry: Samice deponują wysokie stężenia astaksantyny w jajach, co tworzy barierę fotoprotekcyjną dla rozwijających się zarodków w płytkich, nasłonecznionych tarliskach.

Nośnik i stabilność: synergia lipofilna

Sama obecność naturalnej cząsteczki to dopiero połowa sukcesu – kluczem do zachowania jej właściwości fizykochemicznych jest odpowiednie środowisko. Wynika to bezpośrednio z jej budowy chemicznej astaksantyny – jako karotenoid jest związkiem wybitnie lipofilnym, co oznacza, że rozpuszcza się wyłącznie w lipidach (tłuszczach).

Molekularny mechanizm przetrwania mikroalg (Haematococcus pluvialis)

W środowisku wodnym cząsteczki astaksantyny wykazują tendencję do agregacji (zlepiania się) i szybkiej sedymentacji (opadania). Dopiero w obecności odpowiednio dobranych kwasów tłuszczowych tworzą jednorodny, stabilny roztwór.

Właśnie dlatego jako nośnik doskonale sprawdzają się trójglicerydy średniołańcuchowych kwasów tłuszczowych, takich jak olej MCT z kokosa.

  • Lekka matryca lipidowa: Średniołańcuchowe kwasy tłuszczowe tworzą idealnie jednorodne środowisko dla estrów astaksantyny, zapobiegając ich krystalizacji.
  • Wysoka stabilność oksydacyjna: W przeciwieństwie do tradycyjnych olejów roślinnych bogatych w kwasy wielonienasycone, olej MCT z kokosa charakteryzuje się wyjątkową odpornością na procesy jełczenia i utleniania.
  • Neutralność sensoryczna i czystość: Jest to podłoże w pełni neutralne w smaku i zapachu, co eliminuje konieczność stosowania jakichkolwiek dodatków maskujących czy syntetycznych aromatów.

Witamina E – stabilizacja formuły i wsparcie antyoksydacyjne

Cząsteczka astaksantyny zawdzięcza swoje właściwości specyficznemu układowi wiązań podwójnych. Ta sama struktura sprawia jednak, że w kontakcie z tlenem atmosferycznym i światłem pigment staje się podatny na procesy utleniania.
Z tego względu w środowisku lipidowym kluczową rolę odgrywa dodatek naturalnej witaminy E (d-alfa-tokoferolu):

  • Ochrona stabilności cząsteczki: Witamina E pełni rolę bezpośredniego antyoksydantu w roztworze olejowym. Skutecznie przechwytuje cząstki tlenu, zabezpieczając wrażliwy łańcuch astaksantyny oraz kwasy tłuszczowe nośnika przed utlenianiem, co pozwala zachować pełną trwałość formuły.
  • Potwierdzone wsparcie antyoksydacyjne: Połączenie karotenoidu z witaminą E tworzy stabilną kompozycję lipidową, w której witamina E zabezpiecza trwałość ekstraktu, a jednocześnie dostarcza organizmowi sprawdzony składnik o działaniu antyoksydacyjnym.

ASTAKSANTYNA

Zastosowanie
w medycynie

Dlaczego astaksantyna budzi zainteresowanie nauki i świata suplementacji?

Niezwykła budowa astaksantyny od lat przyciąga uwagę naukowców na całym świecie. To, w jaki sposób łączy się z błonami komórkowymi i jak radzi sobie w środowisku tłuszczowym, sprawia, że jest jedną z najdokładniej badanych cząsteczek roślinnych. W międzynarodowych bazach medycznych, takich jak PubMed, można znaleźć tysiące publikacji opisujących jej strukturę i zachowanie na poziomie komórkowym. 

Właśnie ta naturalna, dopracowana przez ewolucję architektura sprawiła, że astaksantyna stała się tak cenionym składnikiem w nowoczesnej suplementacji – wybieranym przez osoby, które szukają prostych, czystych i biologicznie wyjątkowych składników prosto z natury.

Poznaj nasz surowiec: AXAPURE10® od axabio®

akość suplementu zależy bezpośrednio od czystości środowiska, w którym rozwija się pierwotny organizm. W przypadku astaksantyny kluczem jest wyeliminowanie ryzyka zanieczyszczeń typowych dla otwartych wód i tradycyjnych basenów hodowlanych. W formule Axantin postawiliśmy na bezkompromisowe rozwiązanie technologiczne, czyli standaryzowany surowiec AXAPURE10®, dostarczany przez belgijskiego pioniera, firmę axabio®. 

Co wyróżnia nasz surowiec od axabio®?

  • Zamknięte fotobioreaktory – mikroalgi Haematococcus pluvialis nie mają kontaktu ze środowiskiem zewnętrznym. Uprawa odbywa się w Europie, w całkowicie sterylnych, zamkniętych systemach szklanych fotobioreaktorów, gdzie woda, światło i składniki odżywcze podlegają ciągłej kontroli laboratoryjnej. 
  • 100% ochrony przed zanieczyszczeniami – hodowla w zamkniętym obiegu całkowicie wyklucza kontakt z czynnikami powszechnymi w otwartych zbiornikach takimi jak pyły atmosferyczne, kwaśne deszcze, ptasie odchody, pestycydy czy mikroplastik.
  • Ekologiczna ekstrakcja nadkrytycznym CO₂ – aby pozyskać czerwoną esencję astaksantyny stosuje się zaawansowaną technologię CO2 w stanie nadkrytycznym. To czysta metoda, której zastosowanie nie wymaga użycia syntetycznych, agresywnych rozpuszczalników chemicznych.

  1. J. B. Caventou, P. J. Pelletier; Sur la matière verte des feuilles. Annales de Chimie et de Physique; 9; 1818.
  2. P. Ebrahimi, Z. Shokramraji, S. Tavakkoli, D. Mihaylova, A.; Chlorophylls as Natural Bioactive Compounds Existing in Food By-Products: A Critical Review; Plants 2023.
  3. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  4. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer preventive activity of dietary chlorophyll derivatives. Nutrition Research, 27(1), 2007.
  5. P. Aramwit, O. Supasyndh, T. Nakpheng, T. Srichana; Mulberry leaf reduces oxidation and inflammation in chronic kidney disease patients. Evidence-Based Complementary and Alternative Medicine; 2013.
  6. M. Mudra, N. Ercan-Fang, L. Zhong, L. Chow; Mulberry leaf extract improves postprandial glucose and insulin responses: A randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Nutrition & Metabolism; 18(1); 2021.
  7. R. E. Blankenship, Molecular Mechanisms of Photosynthesis (2nd ed.); 2014.
  8. M. Chen, M. Schliep, R. D. Willows, Z-L Cai, B. A. Neilan, B. A., H. Scheer; A Red-Shifted Chlorophyll. Science; 329(5997); 2010.
  9. D. L. Nelson,, M. M. Cox; Lehninger Principles of Biochemistry (8th ed.); 2021.
  10. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology and Development (6th ed.); Sinauer Associates; 2015.
  11. H. Scheer; Chlorophylls and Bacteriochlorophylls: Biochemistry, Biophysics, Functions and Applications; Chemical Reviews; 106(12); 2006.
  12. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  13. R. E. Blankenship, Molecular Mechanisms of Photosynthesis (2nd ed.); 2014.
  14. L. O. Björn, G. C. Papageorgiou; The Evolution of Photosynthesis and Chlorophyll Absorption. Photochemical & Photobiological Sciences, 8(4); 2009.
  15. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  16. R. E. Blankenship, Molecular Mechanism…
  17. P. H. Raven, R. F. Evert, S. E. Eichhorn; Biology of Plants (8th ed.); 2013.
  18. D. L. Nelson,, M. M. Cox; Lehninger Principles…
  19. L. Taiz, E. Zeiger, I. M. Møller, A. Murphy; Plant Physiology…
  20. M. Chen, M. Schliep, R. D. Willows, Z-L Cai, B. A. Neilan, B. A., H. Scheer; A Red-Shifted Chlorophyll. Science; 329(5997); 2010.
  21. C. F. Schönbein; Über die chemische Natur des Chlorophylls. Annalen der Chemie und Pharmacie, 130(1), 1864.
  22. H. Fischer, A. Stern; The Structure of Chlorophyll. Nature; 145(3676); 1940.
  23. R. E. Blankenship, Molecular Mechanism…
  24. L. O. Björn; Photobiology: The Science of Light and Life (3rd ed.); 2015
  25. R. E. Blankenship, Molecular Mechanism…
  26. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  27. P. A. Egner, J. B. Wang, Y. R. Zhu, et al.; Chlorophyllin intervention reduces aflatoxin-DNA adducts in individuals at high risk for liver cancer. PNAS; 98(25); 2001.
  28. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity…
  29. A. F. McDonagh; The photobiology and detoxifying role of chlorophyll metabolites. Photochemistry and Photobiology; 92(2); 2016.
  30. N. Takemoto et al.; Dietary chlorophylls and chlorophyll derivatives improve intestinal barrier function and gut microbiota composition. Journal of Functional Foods; 73; 104108; 2020.
  31. R. W. Young, J. S. Beregi; Use of chlorophyllin in the care of geriatric patients. Journal of the American Geriatrics Society, 28(1); 1980.
  32. K. M. Smith, et al.; Topical application of chlorophyllin accelerates wound healing in animal models. Advances in Skin & Wound Care, 28(9); 2015.
  33. M. Alia, et al.; Chlorophyll supplementation…
  34. P. A. Egner, J. B. Wang, Y. R. Zhu, et al.; Chlorophyllin intervention
  35. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  36. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity…
  37. J. Gross; Pigments in Vegetables: Chlorophylls and Carotenoids; 1991.
  38. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  39. J. Gross; Pigments in Vegetables: Chlorophylls and…
  40. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity…
  41. R. Dashwood; Chlorophylls as anticarcinogens. International Journal of Oncology, 10(4); 1997.
  42. EFSA Panel on Food Additives. Re-evaluation of copper chlorophyllins (E141). EFSA Journal.
  43. USDA APHIS; Environmental Assessment for Determination of Nonregulated Status of Alfalfa Genetically Engineered for Tolerance to Glyphosate, U.S. Department of Agriculture; 2010.
  44. R. K. Datta; Mulberry cultivation and utilization…
  45. EFSA Panel on Dietetic Products. Nutrition and Allergies; Scientific Opinion on the safety of alfalfa protein concentrate as a novel food ingredient, EFSA Journal; 2009.
  46. Y. Li, et al.; Phytochemical and pharmacological…
  47. R. Rathore, et al.; Mulberry: an ideal plant for sericulture and beyond, Journal of Pharmacognosy and Phytochemistry, 2019.
  48. M.G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…
  49. E. W. C. Chan, et al.; Phytochemistry and pharmacological…
  50. B. Andallu, B., N. C. Varadacharyulu; Antioxidant role of mulberry…
  51. T. Katsube, et al.; Antioxidant flavonol glycosides in mulberry leaves and their effects on lipid oxidation. Food Chemistry; 2006.
  52. Y. Li, et al.; Phytochemical and pharmacological properties…
  53. T. Kimura, et al.; Inhibitory effects of mulberry leaf extract on postprandial hyperglycemia in normal rats. Journal of Nutritional Science and Vitaminology; 2007.
  54. B. Andallu, et al.; Effect of mulberry (Morus indica L.) leaves on blood glucose and lipid profile in patients with type 2 diabetes, Clinica Chimica Acta; 2001.
  55. S. Ercisli, E. Orhan; Chemical composition of white…
  56. S. Srivastava, et al.; Nutritional quality of leaves of some genotypes of mulberry (Morus alba), International Journal of Food Sciences and Nutrition; 2006.
  57. B. Andallu, N. C. Varadacharyulu; Antioxidant role of mulberry leaves in human health, Nutrition Research; 2003
  58. E. W. C. Chan, et al.; Phytochemistry and pharmacological properties of Morus alba L., Phytotherapy Research; 2016.
  59. M. N. Uddin, et al.; Carotenoid composition and antioxidant properties of mulberry fruits, Food Science & Nutrition; 2021.
  60. U. M. Lanfer-Marquez, R. M. C. Barros, P. Sinnecker; Antioxidant activity of chlorophylls and their derivatives. Food Research International; 38(8–9); 2005.
  61. M. G. Ferruzzi, J. Blakeslee; Digestion, absorption, and cancer…

Odbierz 8% zniżki na pierwsze zakupy

Zapisz się do naszego newslettera aby w pełni wykorzystać ofertę Czarne z Natury.

Zapisując się do newslettera akceptujesz warunki regulaminu oraz
 potwierdzasz, że zapoznałeś się z naszą polityką prywatności.